ขิงเถื่อน
ขิงเถื่อน

ใช้หน่ออ่อนและเหง้าอ่อนจิ้มน้ำพริก จะรับประทานสดหรือลวกก็ได้

นำไปใส่แกงป่าและผัดเผ็ด เหง้าปรุงรสน้ำพริกแกง ทำให้กลิ่นหอม

ทางสมุนไพร ใช้เหง้าต้มน้ำดื่ม เป็นยาขับลม บำรุงธาตุ
ลักษณะทั่วไป

เป็นพืชที่ปลูกตามบ้านเรือนทั่วไป และบ้านหมอแผนโบราณ ปลูกได้

ทั้งในร่มและกลางแจ้ง ถ้าอยู่กลางแจ้งทรงพุ่มจะเตี้ยกว่าปลูกในร่ม ต้น

ขิงจะแผ่ขยายแตกกออกไป เหง้ามีกลิ่นหอมต่างจากพืชสกุลเดียวกัน ลำต้น

ค่อนข้างแบนสีเขียวอมม่วง สูงราว 40-80 เซ็นติเมตร แตกกอห่าง 10-20

เซ็นติเมตร ใบเรียงสลับ แผ่นใบบาง ขอบใบเป็นคลื่นเล็กน้อย แตกใบตั้งแต่

โคนต้นถึงปลายยอด ขนาดใบกว้าง 3-4 เซ็นติเมตร ยาว 25-35 เซ็นติเมตร

 

ดอก ออกจากเหง้าใต้ดินเป็นกระจุกสีม่วงแดง ขนาดประมาณ 3

เซ็นติเมตร ไม่มีก้านช่อดอกเมื่อดอกบานมีสีขาวอมชมพู

ผล รูปร่างกลมขนาดประมาณ 2 เซ็นติเมตร

(สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล 2543:30)